Dagelijkse avonturen in SVRZ Egelantierstraat

08-03-2019

Print pagina

Donderdagmorgen, na de overdracht, ga ik naar de groepswoning waar ik werk. Bij binnenkomst loopt een van de cliënten al heen en weer, dat doet ze de hele dag door. Ze komt voorbij en ik zeg goedemorgen en noem hierbij haar voornaam. Ze stopt, er komt een lach op haar gezicht, ze komt naar mij toe en geeft me een knuffel. Hoe beter kun je je dag beginnen, de mijne kan niet meer stuk! De cliënten eten hun ontbijt. Een voor een komen ze binnen en de vrijwilligster ondersteunt hen hierbij. Ik deel de medicatie uit en drink tijdens het eten gezellig een kopje koffie mee. We praten over de bijzonderheden in het land naar aanleiding van het nieuws in de krant. Na het ontbijt helpen een paar cliënten mee met het afruimen van de tafel. Een andere cliënt gaat zijn papegaai verzorgen.

Genieten van de boerenkarren
Een van de heren komt op mij af en vertelt over zijn boerenkarren die hij met de hand heeft gemaakt. Hij maakt zich er zorgen over. Ik wijs hem op onze buffetkast waar een paar van de karren in staan. Hij kijkt en zegt: “dat zijn er maar weinig, waar zou de rest zijn?” Ik zeg: loop maar mee”, en neem hem mee naar onze multifunctionele ruimte. Dat  is een grote zaal waar ook een buffetkast staat. Als we er komen gaat hij stralen. Daar staan nog veel meer van zijn boerenkarren. Hij begint te vertellen over elke kar. Hoe hij ze heeft gemaakt en waar ze voor dienen. Wat fijn dat hij ze mee heeft kunnen nemen naar de groepswoning. Nu kan hij elke keer weer opnieuw genieten van zijn zelfgemaakte karren.

Zorgen samen met een mantelzorger
Een avonddienst in een andere woning in de Zwake. We eten samen de warme maaltijd. Na de maaltijd ruimen we samen de tafel af. Een van de cliënten mag de krant gaan halen op de begane grond. Hij krijgt de sleutel mee en komt zelf weer terug met de krant, de nieuwsbladen en folders. We zitten gezellig aan tafel en lezen de kranten en praten over het nieuws wat er in staat. Ondertussen loopt de koffie en gaat een van de cliënten met haar echtgenote mee naar zijn woning elders in het gebouw om gezellig samen de avond door te brengen. De echtgenote van een van de andere cliënten is ook binnen gekomen en geeft haar man nog een lekker toetje. Hij geniet hier erg van.

We drinken gezellig koffie. Na de koffie geeft de echtgenote van een cliënt aan dat haar man moe is en vraagt of ik tijd heb hem naar bed te helpen. Samen met zijn echtgenote ga ik met de cliënt die in een rolstoel zit mee naar zijn kamer. Ik help hem met omkleden en zijn echtgenote ruimt de kleding op en legt schone kleding klaar voor de volgende morgen. Ik help de cliënt met de tillift in bed en zorg dat hij klaar is voor de nacht. Omdat ik niet dagelijks op deze woning sta kan ik de heer zijn echtgenote om hulp vragen als ik het even niet weet en hoef ik het niet op te zoeken. Zij weet wat de heer fijn vindt. Als ik klaar ben blijft de heer zijn echtgenote nog even bij hem. Wat heerlijk dat dit kan, samen de cliënt verzorgen en alleen dat overnemen wat de mantelzorgen niet meer lukt.

Vreemde ogen dwingen
Op de derde woning is ook altijd iets te beleven. Een mevrouw wil niet uit bed, dit komt regelmatig voor. Vandaag heeft ze pijn in haar mond en wil ze eerst een dokter zien voor ze uit bed komt. Als zuster weet je volgens haar niet wat er is, laat ze mijn vrouwelijke collega weten. Mijn collega roept mij erbij, want soms kunnen vreemde (mannen)ogen dwingen. Ik klop op de deur en ga de kamer van mevrouw binnen. Ze ziet mij en denkt dat ik de dokter ben, ze laat mij in haar mond kijken en er lijkt wat irritatie van het gebit te zijn. “Kan ik hiermee wel uit bed komen?”, vraagt ze? Ik geef aan, dat ze er wat mij betreft wel uit kan. Dan is het goed zegt ze en komt zonder probleem uit bed.

Dit zijn zomaar een paar voorbeelden van de avonturen die je in woonzorgcentrum De Zwake in ’s-Gravenpolder kunt beleven. Hier zijn drie groepswoningen voor mensen met dementie. Een daarvan is bestemd voor cliënten met het reformatorisch geloof.

Het is in alle woningen prettig werken.
Kom jij ook naar ’s-Gravenpolder om nieuwe avonturen met ons te beleven?

Mario Schaalje


Naar Blog